portfeli, których zwroty zmieniają się dodatnio z SMB i ujemnie z RMW i CMA). Gdyby model w pełni wyjaśniał zmienność stóp zwrotu z akcji, szacowana wartość alfa powinna być statystycznie nieodróżnialna od zera.
Dalszy rozwój W modelach Famy-Frencha nie uwzględniono efektu momentum, ponieważ w niewielu portfelach działanie efektu momentum okazało się statystycznie istotne. Jednakże Cliff Asness, były doktorant Eugene’a Famy i współzałożyciel AQR Capital, przedstawił argumenty na rzecz uwzględnienia tego efektu. Czteroczynnikowy model M. M. Carharta z 1997 stanowi rozszerzenie modelu Famy-Frencha zawierające dodatkowy czynnik momentum (MOM) obejmujący długie pozycje na zwycięzców z poprzedniego miesiąca i krótkie pozycje na przegranych z poprzedniego miesiąca. Foye (2018) przetestował pięcioczynnikowy model dla Wielkiej Brytanii i zgłosił kilka poważnych zastrzeżeń. Po pierwsze, zakwestionował sposób, w jaki Fama i French zmierzyli rentowność. Ponadto wykazał, że model pięcioczynnikowy nie jest w stanie zapewnić przekonującego modelu wyceny aktywów dla Wielkiej Brytanii. Oprócz braku uwzględnienia efektu momentum pojawiło się więcej obaw dotyczących modelu pięcioczynnikowego, a debata na temat najlepszego modelu wyceny aktywów nie została jeszcze rozstrzygnięta.
Przypisy
Kategoria:Matematyka finansowa