w firmach Lockheed Martin i Boeing opracowano system Joint Direct Attack Munition (JDAM), umożliwiający poprzez dodanie zestawu ogonowego zmianę standardowej niekierowanej bomby ogólnego przeznaczenia lub penetrującej w broń precyzyjnego rażenia, działającą w każdych warunkach pogodowych. Testy wykazały skuteczność trafienia sięgającą 95%, dodatkowo system był relatywnie tani – kosztował około 20 000 dolarów za zestaw. Innym rozwiązaniem z kategorii broni szybujących jest opracowany w USA zasobnik szybujący Joint Standoff Weapons (JSOW). Przenosi on subamunicję, która może zwalczać siłę żywą, cele nieopancerzone i lekko opancerzone. Około 400 pocisków JSOW zostało użyte m.in. podczas bombardowania Iraku w 1998 r., oraz Operacji Enduring Freedom w Afganistanie. W chwili obecnej bomby JSOW znajdują się na wyposażeniu Sił Powietrznych Polski. W 2006 r. USA wprowadziła do użytku bombę szybującą GBU-39 SDB – najmniejszą bombę precyzyjną o wagomiarze 250 funtów. Jest zdolna do niszczenia celów stacjonarnych oraz ruchomych. Dzięki precyzyjnemu naprowadzania jest równie skuteczna jak bomba o wagomiarze 2000 funtów.