Celność bomb SDB wynosi od 5 do 8 metrów, co ogranicza niebezpieczeństwo przypadkowego zniszczenia obiektów cywilnych. thumb|left|Makieta rosyjskiej bomby szybującej UPAB-50 W Rosji bomby szybujące opracowano później niż w NATO, a pierwsze konstrukcje były bombami lekkimi, dedykowanymi do użycia przez rosyjskie drony. Opracowano bombę szybującą UPAB-50, w 2021 r. przetestowano bombę KAB-20. Od 2023 r. Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej wykorzystują ujednolicony moduł szybowania i korekcji (ros. Унифицированный модуль планирования и коррекции), który pozwala na zastosowanie w roli bomb szybujących starszych konstrukcji. Tak zmodyfikowane bomby zostały użyte podczas rosyjskiej agresji na Ukrainę. W rosyjskiej konstrukcji zastosowano odbiornik nawigacji satelitarnej GLONASS Kometa-M dedykowany dla dronów Orłan-10. Elementy zapewniające siłę nośną składają się z układu rozkładania skrzydeł, które prostują się po rozłączeniu z nosicielem dzięki mechanizmowi sprężynowemu. Zestaw ten zastosowano do modernizacji bomb , FAB-500, FAB-1500 oraz . Tak zmodernizowane bomby pozwalają na atakowanie celów znajdujących się w odległości od 50 do 70 km od miejsca zrzutu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bomba szybująca · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.