wraz z całą Alzacją w granicach państwa wschodniofrankijskiego, późniejszego Świętego Cesarstwa Rzymskiego, opaci Murbach zwracali się ku cesarzowi rzymskiemu jako bezpośredniemu gwarantowi bezpieczeństwa opactwa.

W połowie IX w. Murbach stał się jednym z centrów duchowych i intelektualnych nad Górnym Renem. Już młody Alkuin po wizycie w Murbachu w latach 60. VIII w. chwalił w listach (z których znane są dwa) gościnność i wysoką rangę opactwa, wspominając m.in. o wysokim poziomie szkoły klasztornej. Przyciągała ona młodych kleryków, którzy po studiach w Murbachu zdobywali w państwie karolińskim wysokie pozycje. Klasztor posiadał ponadto skryptorium, a jego biblioteka zawierała ponad sto manuskryptów dzieł teologicznych, gramatycznych i historycznych, wymienionych w katalogu bibliotecznym sporządzonym z polecenia opata Iskara. (Katalog ten zachował się w kopii z 1464 r., obecnie znajdującej się w ColmarzeWolfgang Milde: Der Bibliothekskatalog des Klosters Murbach aus dem 9. Jahrhundert. Ausgabe und Beziehungen zu Cassidors „Institutiones“.