W XV i XVI wieku w mieście rozwijał się handel oraz rzemiosło. Zachowane dokumenty historyczne z lat 1553–1554 odnotowały istnienie w mieście pięciu cechów rzemieślniczych: szewców, piekarzy, prasołów, rzeźników, kowali oraz sukienników. W mieście były 24 jatki rzeźnicze, 8 garnców gorzałczanych gdzie warzono gorzałkę, młyny, folusz, słodownia oraz lokalny browar. W Krzepicach pracowało wówczas 24 szewców, 24 piekarzy oraz 8 prasołów. W 1559 w mieście 64 mieszczan uprawiało 88 łanów długich, a 39 krzepiczan 59 łanów krótkich. Kolejnych 8 posiadało 8 łąk, a 36 z całej liczby mieszczan posiadało 36 ogrodów.
Tutejszy kościół parafialny pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła wzniesiony został w 1357 roku przez Kazimierza III Wielkiego, przebudowany w XV w. i w II połowie XVII w.; stanowi obecnie przykład architektury sakralnej baroku. W XVI w. tutejszy zamek przebudowano w stylu renesansowym.
Rzeczpospolita Obojga Narodów W 1569 w wyniku unii lubelskiej miejscowość znalazła się w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów jako niegrodowe starostwo krzepickie. Leżało w powiecie lelowskim w województwie krakowskim, które obejmowało dużą część ziemi częstochowskiej.