Następnie był on kilkakrotnie przebudowywany, jednak jego ogólny stan wciąż był niezadowalający.
Wielki Pałac Kremlowski Bażenowa Za panowania Katarzyny Wielkiej pałac na Kremlu uznano za nieodpowiadający wielkości imperium, choć ogólny zespół architektoniczny był postrzegany jako zabytek historii. W 1759 roku wydano dekret o konserwacji murów i baszt Kremla. Niemniej jednak po dziewięciu latach Wasilij Bażenow zaproponował projekt nowego pałacu, który obejmował wyburzenie niektórych budynków z XV–XVII wieku bez uwzględnienia ich znaczenia historycznego. Pozostała część zabudowy miała zostać połączona w jeden zespół z budynkami nowego pałacu. W szczególności zabudowa obejmowałaby dzwonnicę Iwana Wielkiego i poszczególne budynki placu Soborowego. Według projektu Bażenowa zespół miał zająć cały obszar nadrzeczny i zejść do brzegów rzeki Moskwy. Pod jego kierunkiem wyburzono zrujnowany Sąd Żytny i Pieniężny, Pałac Rezerwowy Borysa Godunowa z Ogrodem Nadbrzeżnym, wszystkie podwórza klasztorne, z wyjątkiem Troickiego, budynek Prikazu, a także starą galerię Zbrojowni kremlowskiej według projektu Dmitrija Uchtomskiego z 1764 roku.