Za panowania Herkulesa Ferrara doszła do najwyższego stopnia swego rozwoju, osiągając sto tysięcy mieszkańców. Herkules wybudował część miasta, na północ od strada della Giuvecca, większą od całej dawniejszej Ferrary. Za panowania Herkulesa I w pełni wykształcił się system skarbowy uznawany, obok weneckiego i florenckiego za najlepszy we Włoszech. Dwór Herkulesa i Eleonory należał do najgłośniejszych ognisk literackich we Włoszech i wywarł niemały wpływ na rozwój ideowy późnego renesansu. Byli z nim związani Tito Strozzi, Matteo Maria Boiardo, Giovanni Pico della Mirandola, Albert Pio, Pietro Bembo.
Zdobycie władzy Herkules urodził się 26 października 1431 roku jako syn Mikołaja III d’Este i jego trzeciej żony Ricciardy Saluzzo. Wykształcenie odebrał na dworze Alfonsa I w Neapolu. W 1462 roku powrócił do Ferrary i został gubernatorem Modeny. W 1466 roku rządzący Ferrarą Borso, niezadowolony z przymierza florencko-mediolańskiego poparł opozycję próbującą odebrać władzę nad Florencją Medyceuszom. Herkules wyruszył wówczas na czele blisko czterech tysięcy wojska na pomoc opozycji. Ostatecznie, ponieważ sytuacja rozwiązała się po myśli Medyceuszy, zawrócił.