Herkules został wyznaczony przez swego brata Borsa na jego następcę. Po śmierci Borsa 19 sierpnia 1471 roku doszło jednak do walki o władzę pomiędzy nim a młodszym odeń o siedem lat synem jego brata, Leonella, Mikołajem. Mikołaj uważał się za prawowitego następcę tronu, zebrawszy swoich stronników, próbował zdobyć siedzibę książęcą – castello. Zawołanie Mikołaja „żagiel” (vela) nie znalazło jednak takiego poparcia wśród ludności Ferrary jak „diament” (diamante) Herkulesa. Uprzejmego, wesołego i bardzo przystojnego, otoczonego nimbem wychowania w Neapolu i stosunków z Andegawenami młodego księcia poparła zdecydowana większość mieszkańców. Korzystając z ogólnego zamętu pospólstwo ferraryjskie wpadło do Palazzo della Ragione, zdemolowało stalle sędziowskie i spaliło sądowe papiery.
Mikołaj schronił się w Mantui na dworze Ludwika II Gonzagi. Herkules próbował pojednać się z bratankiem wysyłając mu w darze piękny, żałobny strój, którego Mikołaj potrzebował po śmierci stryja Borsa. Kiedy te działania nie odniosły skutku Herkules wysłał do Mantui hrabiego Mikołaja di Rinaldo Ariosti z poleceniem otrucia krewniaka, obiecując mu za tę przysługę dwa zamki, pałac w Ferrarze i roczną pensję. Ariosti przybył na dwór Gonzagów pod pozorem zawiezienia podarunków mantuańskiej markizie.