Lew niestety nie dostosował się do wiersza i jakiś czas potem rozdarł małą córeczkę ogrodowego strażnika, która dawał mu jeść. Na cześć księcia Herkulesa I Tito nazwał swego syna również Herkulesem, książęca rodzina odwdzięczyła mu się jednak za to pochlebstwo podobnie jak lew córce strażnika.

Pod koniec życia Borsa d’Este rozpoczął pracę nad poematem o nim. Nie dokończył go jednak, gdyż po śmierci swego protektora, zajął się pisaniem wierszy ku czci jego następcy.

Strozzi był prawdopodobnie najwybitniejszym poetą łacińskim XV wieku. Posiadał poczucie piękna przyrody, spostrzegawczość w oddawaniu wydarzeń współczesnych i poetycki temperament widoczny nawet w pisanych pod koniec życia dla Lukrecji Borgii epigramach. Łaciną nie władał jednak tak dobrze jak Poliziano czy Giovanni Pontano. Łacina i dworactwo zabiły ostatecznie jego talent. Poezje jego, w większości erotyczne, mają charakter uczonej literatury, szukają raczej poklasku u podobnych mu humanistów, niż zrozumienia u kobiet, w których się kochał.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Tito Strozzi, Strozzi poetae pater et filivs w bibliotece Polona

Kategoria:Pisarze związani z Ferrarą Kategoria:Poeci nowołacińscy Kategoria:Włoscy poeci XV wieku Tito Kategoria:Urodzeni w 1422 Kategoria:Zmarli w 1505