W miejscu planowanej siódmej grupy filtrów powolnych w latach 2008–2010 zostały wybudowane zakład ozonowania oraz filtry węglowe.
Stacja została zbudowana w miejscu położonym ok. 36 m ponad tzw. Zerem Wisły, co ułatwiało zaopatrzenie w wodę budynków wielopiętrowych. W obrębie kompleksu znalazł się fragment dawnej Drogi Królewskiej (element Osi Stanisławowskiej) w ciągu ulic: Nowowiejskiej, Niemcewicza i Prądzyńskiego; jej przebiegowi odpowiada znajdująca się na jego terenie alejka.
Łączny obszar zajmowany przez Stację Filtrów między obecnymi ulicami: Koszykową, Krzywickiego, Filtrową i Raszyńską wynosił ok. 36 ha.
1886–1939 W początkowym okresie woda ze Stacji Pomp Rzecznych była kierowana do filtrów powolnych, których niektóre komory pełniły funkcję krytych osadników. Ich nazwa jest związana z tempem procesu filtracji (ok. 10 cm słupa wody na godzinę). Przefiltrowana woda była kierowana do zbiorników wody czystej, a następnie do hal pomp. Stamtąd była tłoczona do wieży ciśnień, gdzie rozpoczynała się sieć wodociągowa Górnego Miasta.
W kilka lat po uruchomieniu filtrów konieczne było dodanie krytych osadników przed skierowaniem wody do filtrów powolnych, gdyż przeprowadzone badania wykazały złą jakość wody.