Władysław Andrzej Barbacki (ur. 1 października 1854 w Słopnicach Królewskich (obecnie część wsi Słopnice), zm. 30 września 1938 w Nowym Sączu) – polski doktor prawa i administracji, adwokat i burmistrz Nowego Sącza w latach 1900-1918.

Życiorys Władysław Barbacki urodził się 1 października 1854 roku w Słopnicach Królewskich, gdzie jego ojciec Jan był nauczycielem i organistą. Jego matka Aniela z domu Dydzyńskich miała pochodzenie szlacheckie (jej matka była hrabiną z rodu Potockich). W dzieciństwie bywał na dworze u swoich dziadków w Przyszowej. Miał trzech braci Antoniego, Jana i Leona. Bratankiem Władysława od strony Leona był malarz Bolesław Barbacki.

Był żonaty z Heleną z Lippayów, z którą miał piątkę dzieci: Stanisława, Zenona, Kazimierza, Marię i Jadwigę, która zmarła w 1901 na zapalenie opon mózgowych.

Uczęszczał do szkoły podstawowej w Słopnicach. 1872 roku został absolwentem gimnazjum w Nowym Sączu, natomiast doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1878. Od 1885 roku prowadził własną kancelarię.