8 Marca 1900 roku został wybrany na burmistrza miasta Nowy Sącz. W tym samym roku, dzięki Władysławowi Barbackiemu uporządkowano Bibliotekę Publiczną im. J. Szujskiego i udostępniono ją ogółowi mieszkańców. Działania Barbackiego doprowadziły do rozwoju i ożywienia miasta. Za jego kadencji doszło m.in. stworzenia linii telefonicznej łączącej miasto z Krakowem, Krynicą i Szczawnicą w 1905, elektryfikacji miasta w 1912, a także do zbudowania wodociągów i kanalizacji.
W 1916 został honorowym obywatelem miasta Nowy Sącz.
7 listopada 1918 roku Władysław Barbacki zrezygnował on z funkcji burmistrza (zastąpił go jego zastępca Wiktor Oleksy) z powodu krytyki na temat jego klerykalizmu, nadmiernego konserwatyzmu i działania w Sodalicji Mariańskiej. Rada Miejska nie przyjęła jego dymisji i jednogłośnie uchwaliła Barbackiemu wotum zaufania. Dodatkowo Zarząd Miasta zwrócił się do Barbackiego, aby przemyślał swoją decyzję o odejściu. Działania te nie przyniosły jednak skutku, dotknięty stawianymi mu zarzutami pozostał przy swojej decyzji o odejściu z urzędu i wycofał się z życia politycznego. Po odejściu ze stanowiska aktywnie kontynuował działania w Sodalicji Mariańskiej.