Po przyjęciu do Wojska Polskiego został przydzielony do Departamentu II Ministerstwa Spraw Wojskowych. 20 grudnia 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 grudnia 1920 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4288.. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Pomorze”, a jego oddziałem macierzystym był 6 pułk piechoty Legionów. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 6 pułku piechoty Legionów. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3637. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 67 pułku piechoty w Brodnicy.
Po zwolnieniu z wojska zajął się dzierżawą majątku ziemskiego w powiecie mławskim, a później w firmie eksportowej ziemiopłodów A. Kovalskiego z Grudziądza i spółce Dom Handlowo-Eksportowy. Od 1930 pozostawał bezrobotny. W 1932 został zatrudniony w Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie, w charakterze urzędnika bankowego. W maju 1933 mieszkał w Rembertowie w Alei Piłsudskiego 76. Obowiązki zawodowe łączył wówczas z działalnością społeczną w Związku Strzeleckim i Związku Legionistów Polskich oraz działalnością polityczną w Bezpartyjnym Bloku Współpracy z Rządem.