W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Zamość. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. 1 stycznia 1935 zastąpił Mieczysława Łowińskiego na stanowisku dyrektora Miejskich Zakładów Opałowych w Warszawie. W czasie II wojny światowej mieszkał w Krakowie i razem z żoną ukrywał kobietę z córką pochodzenia żydowskiego: Helenę i Julittę Odzynolskie.
Zmarł 25 października 1971 w Krakowie i został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty (kwatera LXXXII, rząd 13, miejsce 40).
Był żonaty z Pelagią (1900–1987), z którą miał dwie córki: Irenę Aldonę Kopyto (1929–2024) i Aleksandrę (ur. 1932).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6402 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 27 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów Polskich Srebrny Medal Waleczności 2 klasy, jako legionista Adolf Aldon.
Przypisy
Bibliografia