Miano mikroorganizmów – najmniejsza objętość badanego materiału, w którym znajduje się przynajmniej jedna żywa komórka mikroorganizmu wskaźnikowego. Oznaczenie miana służyło do określenia stopnia skażenia badanej matrycy (woda, gleba, żywność) mikroorganizmami. Obecnie stosuje się raczej pojęcie wskaźników, których wartość /wielkość wyrażana jako liczba mikroorganizmów w danej objętości/ wielkości badanej próbki. W przypadku wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, wody w kąpieliskach i basenach kąpielowych zazwyczaj jest to liczba bakterii w objętości 100 ml.
Miano coli najmniejsza objętość badanej wody lub ścieków w cm³, w której stwierdza się jeszcze objętość bakterii grupy coli (E. coli, bakterii z rodzaju Enterobacter, Citrobacter lub Klebsiella). Określanie miana coli było podstawową metodą oceny, czy woda lub żywność miały kontakt z zanieczyszczeniem kałowym. Było to łatwe do wykonania oznaczenie laboratoryjne. Jeśli w próbce stwierdzano ilość bakterii powyżej normy, z dużą pewnością można było przyjąć, że próbka może zawierać chorobotwórcze bakterie. Podstawowa metoda (fermentacyjna probówkowa) wykorzystuje zdolności bakterii grupy coli do fermentacji laktozy z wytworzeniem kwasów i gazu w temperaturze 37 st.C, E. coli w temperaturze 44 st. C.