Po jej śmierci Brecht powiedział także, że pierwszy raz od 10 lat nie stworzył nic sensownego.
U Steffin wcześnie zdiagnozowano gruźlicę, co wiązało się z licznymi turami leczenia i zabiegami medycznymi, a Brecht płacił za jej leczenie. Brecht i Hanns Eisler zaaranżowali dla niej pobyt w sanatorium na Krymie w ZSRR w 1932 r., a w 1933 r. w Ticino w Szwajcarii. W tych okresach pobytu w sanatoriach Steffin skupiła się na pisaniu własnej poezji, prozy i artykułów, a także stworzyła dwie sztuki dla dzieci. Jej twórczość zawiera motywy autobiograficzne, związane z życiem klasy robotniczej. Ponadto zajmowała się tłumaczeniem prac autorów rosyjskich, norweskich, szwedzkich i duńskich. Jej najważniejsze własne prace, niezależne od twórczości Brechta, to Nachgelassene Texte (1991) i Briefe (1999) – praktycznie całość jej twórczości wydano pośmiertnie.
Pod wpływem obserwacji stalinizmu zaproponowała Brechtowi i przeforsowała emigrację do USA. Pomimo tego sama została zatrzymana w moskiewskim szpitalu z powodu zaawansowanej gruźlicy. Zmarła z jej powodu 4 czerwca 1941 r. w Moskwie.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pisarze XX wieku Kategoria:Niemieccy tłumacze Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Zmarli na gruźlicę Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1941