Pomimo tego on i Steffin stali się parą w życiu twórczym, a Steffin podążała za nim do kolejnych miejsc jego emigracji (Paryż, Dania, Szwecja, Finlandia, ZSRR).
Służyła Brechtowi pomocą, prowadząc badania nad zagadnieniami poruszanymi przez niego w kolejnych utworach, zarządzała jego korespondencją, porządkowała rękopisy i przygotowywała tłumaczenia, ale także pełniła funkcję krytyczki i agentki literackiej. Długo znana była wyłącznie jako współpracowniczka Brechta, dopiero w latach 90. XX wieku odkryto jej talent, a także zaczęto doceniać wpływ, jaki miała na twórczość Brechta. W jego twórczości trudno dokładnie zidentyfikować jej wpływ lub poprawki, gdyż prace często pisali wspólnie. Niemniej, na podstawie listów i innych materiałów można z pewnością stwierdzić, że w przypadku Opery za trzy grosze odgrywała decydującą rolę i nanosiła znaczące poprawki i zmiany stylistyczne. Wspólnie pracowali m.in. nad czy Matką Courage i jej dziećmi, przy czym to prawdopodobnie Steffin miała większy udział w ich powstaniu, o czym świadczy jej charakter pisma rękopisów, a także oparcie tych dzieł na francuskich tekstach źródłowych. Wiadomo, że Brecht doceniał jej pozytywny wpływ jako krytyczki, a wspólne lata uznawał za najbardziej produktywne w swojej karierze.