Pozytywna krytyka Na przełomie lat 80. i 90. pojawiły się pozytywne nurty krytyki instytucji, w której kuratorzy i dyrektorzy muzeów poszukiwali rozwiązań wobec zarzutów stawianym instytucji. Twórcy tacy jak Carey Young czy Andrea Fraser wcielali się w rolę kuratorów i poprzez happening uwypuklali pozytywną rolę galerii sztuki jako instytucji, która umożliwia spojrzenie na świat z innej perspektywy i nadanie nawet zwykłym przedmiotom statusu dzieła sztuki.
Wybrani przedstawiciele i dzieła Marcel Broodthaers: Muzeum Sztuki Współczesnej, Departament Orłów (1968-1972) Hans Haacke: MoMA Poll (1970), Shapolski et al. Manhattan Real Estate Holdings (1971), Manet-Projekt 74 (1974) Daniel Buren, Peinture-Sculpture (1971), W ramach i poza nimi (1973) Robert Smithson: cykl Non-site (1968) Louis Lawrer Chris Burden: Exposing the Foundation of the Museum (1986) Cindy Sherman: Cykl Autoportretów Barbara Kruger: Twoje spojrzenie bije mnie po twarzy (1981) Sherrie Levine: After Walker Evans (1989) Andrea Fraser: Museum Highlights: A Gallery Talk (1989) Carey Young: Everything You’ve Heard is Wrong (1999)
Przypisy
Bibliografia