W happeningu pod nazwą MoMA Poll (1970) nakłonił gości Museum of Modern Art do udziału w ankiecie, czy zagłosowaliby na Nelsona Rockefellera, gdyby ten poparł politykę Richarda Nixona, który w tym czasie rozszerzył teatr działań wojennych w Wietnamie na Kambodżę. Rockefeller był członkiem zarządu MoMA, a sama instytucja została ufundowana przez jeego matkę Abby Rockefeller. Zdaniem Haackego, fundacje Rockefellera w MoMA są przykładem cultural washingu, mającym na celu pozyskanie przychylności, aby umożliwić kontynuowanie polityki gabinetu Nixona. W kolejnym roku chciał zaprezentować na wystawie w Muzeum Guggenheima wyniki swojego dochodzenia, wg którego kilka nowojorskich rodzin zmówiło się w celu skupienia w swoich rękach nieruchomości, tworząc imperium tanich mieszkań na wynajem o niskim standardzie. W tamtym czasie odbiorcy błędnie uważali, że w proceder są zaangażowani członkowie rady powierniczej muzeum. Haacke przedstawił tablice z wynikami śledztwa jako dzieło sztuki pod nazwą Shapolski et al. Manhattan Real Estate Holdings. Z kolei w Manet-Projekt 74 (1974) Haacke zaprezentował wyniki prywatnego dochodzenia, według którego obraz Pęczek szparagów aut. Édouarda Maneta został nabyty przez Muzeum w Kolonii od byłego nazisty, przy całej świadomości historii darczyńcy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krytyka instytucjonalna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.