Wiek XIX Przez cały XIX wiek zwolennicy Karola oraz jego potomków usiłowali przejąć władzę siłą, np. organizując próby zamachów stanu lub lokalnych powstań w latach 1846 (tzw. II wojna karlistowska), 1855 (tzw. alzamiento montemolinista), 1860 (tzw. ortegada), 1870 (tzw. escodada) i 1900 (tzw. octubrada). Pod względem skali walk najważniejsze są jednak dwie wojny domowe, znane jako pierwsza wojna karlistowska (1833–1840) oraz trzecia wojna karlistowska (1872–1876). Wszystkie te próby kończyły się klęskami.
Karliści toczyli też walkę w sferze metapolitycznej, przed wszystkim za pomocą sieci gazet i periodyków. W okresie izabelińskim oraz w okresie Restauracji uczestniczyli w wyborach i utrzymywali własną frakcję parlamentarną, która największe znaczenie miała w latach 60.; w późniejszym okresie składała się co najwyżej z kilkunastu deputowanych.