W Korei palony jęczmień jest często łączony z ziarnem kukurydzy, ponieważ słodycz kukurydzy rekompensuje lekko gorzki smak jęczmienia, herbata ta jest nazywana oksusu-bori-cha (herbata jęczmienno-kukurydziana). W Japonii, herbata mugicha, w restauracjach, jest dostępna bezpłatnie w ramach samoobsługi, oraz używana ogólnie w gospodarstwach domowych, jako zimny orzeźwiający napój letni. W Korei borichę natomiast podaje się przez cały rok, zimną w upalne lato i gorącą w zimie, zwykle zamiast wody w domach i restauracjach.
Herbata jęczmienna w Chinach jest używana głównie w okresie zimowym, bywa też stosowana w tradycyjnej medycynie chińskiej, zawiera jednak gluten i nie jest zalecana dla osób na diecie bezglutenowej. Ponieważ herbata jęczmienna nie zawiera kofeiny, jest w pełni bezpieczna do picia przez dzieci.
W Japonii torebki herbaty zawierające mielony palony jęczmień, stały się obecnie bardziej popularne niż tradycyjne całe ziarna jęczmienia. Firma Hitachiya Honpo jako pierwsza w Japonii opracowała herbatę jęczmienną w torebkach, i w 1963 roku zaczęła je sprzedawać pod nazwą "Edo Barley Tea Bag".
Produkt z mielonego ziarna palonego jęczmienia, w połączeniu z cykorią i innymi dodatkami, jest również sprzedawany jako substytut kawy bezkofeinowej.