Ta decyzja była nietypowa w kręgach śląskiej arystokracji, lecz świadczy o przywiązaniu Katarzyny do własnych korzeni religijnych.
W życiu towarzyskim i rodzinnym Donnersmarcków Katarzyna pełniła rolę gospodyni wystawnych przyjęć i spotkań. Jej mąż, sprawując funkcje polityczne i gospodarcze (m.in. członka pruskiej Izby Panów oraz zaufanego doradcy kanclerza Bismarcka), wprowadził ją na salony Berlina i Wiednia. Katarzyna była opisywana jako jedna z najbardziej wpływowych i majętnych dam w Niemczech swojej epoki. Rodzina Donnersmarcków słynęła z zamożności – tuż przed I wojną światową majątek księcia Guido szacowano na około 250 milionów marek w złocie, co stawiało go w gronie najbogatszych osób w kraju. Katarzyna, dysponując tym bogactwem, kontynuowała tradycję zamiłowania do luksusu. Jej pasją – podobnie jak wcześniej u pierwszej żony Guido, La Païvy – była biżuteria i klejnoty. Mąż spełniał te upodobania: około 1900 roku zamówił dla niej wyjątkowy diadem wysadzany 11 dużymi szmaragdami kolumbijskimi w kształcie gruszek (o łącznej masie ponad 500 karatów) oraz diamentami. Diadem ten, znany później jako Szmaragdy Donnersmarcków, stał się legendą w świecie jubilerskim – w 2011 roku sprzedano go na aukcji Sotheby’s w Genewie za rekordową kwotę ponad 11,2 mln franków szwajcarskich.