Po jego niespodziewanej śmierci w 1924 r. udała się w jego zastępstwie na konferencję, na którą miał jechać, i wygłosiła przemówienie w jego zastępstwie. W następnych latach kontynuowała wspólnie rozpoczętą pracę. Opublikowała m.in. książki The Home-Maker oraz Her Job and Management in the Home, a także projektowała kuchnie indywidualnie dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. W okresie wielkiego kryzysu oraz II wojny światowej pracowała jako konsultantka dla rządu. Wykładała również na Uniwersytecie Purdue (1935–1948), Newark College of Engineering (1941–1943) oraz University of Wisconsin (1955 r.).

W 1921 r. została pierwszą kobietą, którą przyjęto do Society for Industrial Engineers, a później jako pierwsza kobieta otrzymała (1966 r.) za służbę publiczną oraz działalność na polu inżynierii przemysłowej. W 1984 r. National Society of Professional Engineers oraz American Psychological Association doprowadziły do wydania w USA znaczka pocztowego z jej podobizną. W 1995 r. została wprowadzona do National Women's Hall of Fame.