Istniała możliwość przekonwertowania kabiny, by ta pomieściła trzy nosze dla poszkodowanych.
Śmigłowce dysponowały hydraulicznym wspomaganiem układu sterowania oraz autopilotem, co czyniło je pierwszymi produkowanymi seryjnie śmigłowcami wyposażonymi w ten system. Oprócz tego były wyposażone w wyciągarkę umożliwiającą podnoszenie ładunków o masie do 181 kilogramów, zaś sam śmigłowiec mógł zabrać ładunek o maksymalnej masie 826 kilogramów.
HUP-1 napędzany był pojedynczym silnikiem gwiazdowym Continental R-975-34 o mocy 525 KM. Model HUP-2 oraz HUP-3 wyposażono w mocniejszy silnik Continental R-975-46 o mocy 550 KM. Silnik ulokowano w tylnej części kadłuba. W celu ułatwienia serwisowania dostęp do silnika, elementów instalacji olejowej, układu chłodzenia i podzespołów przekładni możliwy był dzięki obszernemu włazowi na stropie kadłuba. HUP mógł osiągać prędkość maksymalną do 169 kilometrów na godzinę przy maksymalnym zasięgu 550 kilometrów.