Lata trzydzieste były okresem rozwoju harcerstwa i jego programu którego kluczową część stanowiły rozwijające i kształtujące specjalności, m.in. terenoznawstwo, ratownictwo, techniki sanitarne, żeglarstwo, szybownictwo, obozownictwo, pionierka, łączność. Zwiększyła się liczba organizowanych obozów i kursów szkoleniowych letnich i zimowych. Zapoczątkowany w 1925 roku ruch zuchowy objął w 1938 roku 39 gromad żeńskich i 96 gromad męskich.
Pod koniec sierpnia 1939 roku Lubelska Chorągiew Harcerzy składała się z 21 hufców, w skład których wchodziło 180 drużyn harcerskich. Komendantem Chorągwi Harcerzy był wówczas hm. Dymitr Senatorski. 11 czerwca 1939 roku powołano nowy pion – Lubelskie Pogotowie Harcerzy mający przygotować Chorągiew do warunków wojennych. Jego komendantem został hm. Tadeusz Kozłowski.
Statystyki chorągwi
Rok 1912 1920 1921 1922 1924 1928 1932 1933 1934 1939 Liczba harcerek – – – – – – 1475 – 3462 – Liczba harcerzy – 400 1410 800 1516 1556 – 5462 7842 – Liczba drużyn harcerek 20 – 20 – – 23 – – – 104 Liczba drużyn harcerzy – – 22 – 35 41 – 122 170 180 Liczba hufców harcerek – – – – – – 5 – 13 – Liczba hufców harcerzy – – – – – – – 14 18 21