Gromniccy – polska rodzina szlachecka i ziemiańska pieczętująca się herbem Prawdzic.
Dzieje rodu mały|Herb Prawdzic Rodzina Gromnickich jest gałęzią średniowiecznego rodu rycerskiego Prawdziców wywodzącego się z Mazowsza. Przedstawiciele tego rodu w XIV–XVI wieku odgrywali ważną rolę polityczną na terenie Mazowsza, piastując wysokie urzędy kościelne i świeckie (m.in. biskupów, kasztelanów i wojewodów płockich). Powszechnie przyjmuje się, że z rodu Prawdziców wywodziła się pierwsza żona księcia Władysława Hermana, matka ZbigniewaA. Nawrot (red.): Encyklopedia Historia. s. 738. Gromniccy prawdopodobnie pochodzą z Gramnic w powiecie warszawskim, której właścicielem był w 1580 r. Adam Gromnicki, dworzanin księcia Bolesława V. Podobnie jak wiele innych rodów mazowieckich, przedstawiciele rodziny Gromnickich przenieśli się na południe, do włączonego w skład Korony województwa wołyńskiego. Tam Grzegorz Gromnicki poślubił w 1634 Zuzannę Hurko herbu własnego, dziedziczkę Omelan. Omelany, a właściwie OmelnoF. Gawroński, Rodzina Hurków. Kilka kartek do monografii tej rodziny, Kraków 1895, s. 6., stały się nowym gniazdem tej części rodu Gromnickich i odtąd potomkowie Grzegorza pisali się „z Omelan”. Syn Grzegorza – Mikołaj Gromnicki – chorąży nowogrodzkiE. Janas, W.