thumb|Spotkanie w Pekinie w 1965 roku: Mao Zedong (po lewej), książę Norodom Sihanouk (drugi z prawej) i Liu Shaoqi (po prawej) W 1968 roku rdzenny ruch komunistyczny Kambodży, nazwany przez Sihanouka Czerwonymi Khmerami, rozpoczął powstanie w celu obalenia rządu. Chociaż Czerwoni Khmerzy otrzymali wówczas bardzo ograniczoną pomoc materialną od Wietnamu Północnego (rząd w Hanoi nie miał motywacji, aby obalić Sihanouka, ponieważ był zadowolony z jego polityki), to byli w stanie zapewnić schronienie swoim oddziałom na obszarach kraju kontrolowanych przez wietnamskie wojska komunistyczne.
Rząd USA był świadomy tych działań, ale powstrzymał się od podejmowania jawnych operacji militarnych w Kambodży, mając nadzieję na przekonanie kapryśnego Sihanouka do zmiany stanowiska. Aby to osiągnąć, prezydent Lyndon B. Johnson zatwierdził tajne transgraniczne operacje rozpoznawcze prowadzone przez tajną formację SOG w celu zebrania informacji wywiadowczych na temat działań komunistów w przygranicznych regionach Kambodży (projekt Wezuwiusz).