Trzy ostatnie okręty, określane też jako typ Frauenlob, zamówione 1 kwietnia 1901 roku jako małe krążowniki G, H i J, zostały nieco zmodyfikowane w stosunku do poprzedników. Przede wszystkim poszerzono ich kadłub o 0,5 metra, zwiększono maksymalny zapas paliwa i podzielono maszynownię wzdłużną grodzią na dwa przedziały.
Krążownik został zamówiony pod tymczasową nazwą „Kleiner Kreuzer J”. Zbudowany został w stoczni Howaldtswerke w Kilonii pod numerem stoczniowym 390, będąc jedyną jednostką typu Gazelle powstałą w tej stoczni. Stępkę krążownika położono 28 września 1901 roku, a ceremonia wodowania i chrztu odbyła się 11 grudnia 1902 roku, w obecności prezydenta Stowarzyszenia Floty Niemieckiej (niem. Flottenverein) (matką chrzestną została jego żona, księżna Rosa zu Salm-Horstmar). Stowarzyszenie Floty Niemieckiej objęło przez to patronat nad okrętem. Jego nazwa pochodziła od mitologicznych żywiołaków wody, boginek Ondyn. Koszt budowy okrętu wyniósł 4 653 000 marek.