Skutki Według początkowych szacunków Egipcjanie stracili ok. 600 zabitych, 1000 rannych i 2300 jeńców w pierwszej bitwie 7 marca. Gdy 9 marca Etiopczycy odkryli zmasakrowane ciała swoich pobratymców, rozpoczęli mordowanie jeńców, co w następnych dniach praktykowały obie strony, torturując ich i odcinając im dłonie. Ostatecznie siły egipskie straciły w trzydniowej bitwie 1014 zabitych, 1607 rannych, a z 2186 jeńców przeżyło ledwie 130. W pierwszym starciu zginęło ok. 900 Etiopczyków, ale podjęte w następujących dniach szturmy były bardzo kosztowne – ostatecznie obie strony straciły po ok. 4500 ludzi.
Armia Jana IV w dużej mierze rozproszyła się, a wielu żołnierzy wróciło do domu z łupem. Egipcjanie, wzmocnieni posiłkami w sile brygady (ok. 5 tys. ludzi) nie podjęli żadnych działań. Choć ich korpus ponownie liczył ok. 12 tys. ludzi, morale było złamane dwoma klęskami w polu. Skupili się na osłonie Massauy i propagandowym zacieraniu śladów katastrofy. 19 kwietnia Ratib Pasza wycofał swoje oddziały z Guray i wkrótce potem odpłynął do Suezu.
Klęska na równinie Guray zniweczyła egipskie plany dominacji w Rogu Afryki. Utarczki z Etiopczykami trwały jeszcze kilka lat, ale Brytyjczycy, którzy przejęli kontrolę nad Egiptem, dążyli do normalizacji stosunków, co nastąpiło w 1884, po zawarciu traktatu Hewetta.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy w historii Etiopii Kategoria:Bitwy w historii Egiptu Kategoria:Bitwy w 1876