Ogień artylerii, dotąd wyrządzający im największe straty, zamarł, a wojownicy etiopscy ruszyli na centrum Egipcjan. Ruch kawalerii egipskiej, której nakazano odprowadzić księcia Hassana do fortu, został wzięty za odwrót, kolumna amunicyjna wpadła w panikę i armia egipska w rozsypce cofała się ku fortowi.
Usman Pasza, który miał 2,5 tys. ludzi na przełęczy, nie próbował przyjść z pomocą oddziałom walczącym na równinie, nie wsparł ich nawet ogniem dalekosiężnych armat. Uznał, że wyjście z dobrze umocnionych pozycji grozi jedynie większymi stratami, a nawet utratą kontroli nad drogą do Massauy. Przed kompletną katastrofą ocalił Egipcjan fort, gdzie schroniły się niedobitki armii, która została oblężona przez siły Jana IV. Wykorzystując resztki starych fortyfikacji jako osłonę, podjęły one szturm, z trudem odparty przez obrońców. Etiopczykom nie udało się efektywnie wykorzystać zdobytej artylerii, co doprowadziło do impasu. Jan IV musiał zrezygnować z dalszego oblężenia, ze względu na brak możliwości zaopatrzenia swojej armii. Dzień po ostatnim ataku, 11 marca Etiopczycy wycofali się ku Adui.