W 1956 Komitet Wolności Związkowej MOP w sprawie Nr 148 przeciwko PRL (patrz niżej: Poznański Czerwiec) uznał, iż „zasadniczo przyjmuje się, że prawo do strajku jest integralną częścią ogólnego prawa pracowników i ich organizacji do obrony ich interesów ekonomicznych” (the right to strike is generally admitted as an integral part of the general right of workers and their organisations to defend their economic interests)Case No 148 (Poland).
Karta Bogoty (1948) po zmianach wprowadzonych przez Protokół z Buenos Aires (1967) prawo do strajku zapewnia w art. 45 c.
W Europie strajki stanowią istotny element systemów relacji przemysłowych i są głęboko zakorzenione w historii walki pracowniczej o prawa socjalne i ekonomiczne. W przeciwieństwie do wielu innych regionów świata, w wielu krajach europejskich prawo do strajku jest silnie chronione przez konstytucje, ustawy krajowe oraz międzynarodowe konwencje.
Karta Praw Podstawowych w art.