Po kilku miesiącach okazało się, iż zespół ma na tyle wystarczającą ilość materiału, że byłby w stanie nagrać co najmniej trzy longplaye. Formacja była jednym z pierwszych włoskich zespołów rockowych, którego muzycy podczas występów mieli makijaż na twarzach i występowali w specjalnie przygotowanych do tego celu kostiumach. Ich występom towarzyszyły także choreografie bazujące na śródziemnomorskiej tradycji teatralnej, nawiązujące do commedia dell’arte (efekt współpracy zespołu z grupami teatralnymi). Początkowo zespół poruszał się jeszcze pośród wpływów beatu z lat 60. i brytyjskiej psychodeli, ale dość szybko – podstawą brzmienia formacji w pierwszych latach działalności był ciężki rock gitarowy, często w połączeniu z partiami solowymi flecisty.

W prasie muzycznej napisano, że: Osanna „umiała umiejętnie i inteligentnie połączyć klimat mrocznego anglosaskiego rocka ze słoneczną, popularną tradycją południowych Włoch”, czego na początku lat 70., włoska publiczność nie mogła sobie wyobrazić, ponieważ pomysł muzyków Osanny na prezentację artystyczną i muzyczną był absolutnie pionierski.