W ich utworach z tego okresu można też usłyszeć kosmiczne, jakby bliskie stylu Pink Floyd – partie instrumentalne i ciche interludia, wykonane gitarze akustycznej i flecie, a także wiele zmian tempa i nastroju Dotychczasowa nazwa Città Frontale, którą Lino Vairetti byłby skłonny zachować, została uznana przez Elio D'Annę za zbyt intelektualną. Spotkanie w domu Vairettiego zaowocowało tym, że Massimo Guarino wziął słownik i na chybił trafił otwierając strony, wyszukiwał odpowiedniej nazwy dla nowego zespołu.
Żadna z nich nie wydawała się odpowiednia, aż po około dwóch godzinach pojawia się nazwa na którą przystali wszyscy członkowie grupy. Wówczas to muzycy zgodnie przyjęli też nazwę „Osanna”, choć pierwszy koncert nowej grupy miał miejsce w lutym 1971 roku w neapolitańskim klubie Spry Pan i na plakatach widniał jeszcze napis: „Elio D'Anna + Città Frontale = Osanna”. Następnie supportowali Arthura Browna... D'Anna przekonał należącą do słynnego neapolitańskiego wydawcy Bideriego, wytwórnię płytową ABC Record i w ten oto sposób w jego studiach nagraniowych w Neapolu została nagrana pierwsza wersja debiutu pt. L'Uomo, lecz promotor ten, nie zrobił żadnego ruchu w kierunku wydania albumu – w obawie, że muzyka zawarta na krążku jest zbyt trudna dla przeciętnego odbiorcy i produktu nie uda się sprzedać.