Nozick, podobnie jak inni libertarianie, sprzeciwia się kontroli i ograniczeniom dobrowolnych transferów, uznając np. że ich opodatkowanie jest niesprawiedliwe.
W konsekwencji, o ile państwo w ujęciu Rawlsa szeroko zajmowało się dystrybucją dóbr, to dla Nozicka jedynym sprawiedliwym państwem jest państwo minimalne, którego jedynym zadaniem jest stanie na straży zasady naprawy krzywd. Ma chronić jednostki przed niesprawiedliwym zawłaszczaniem i przymusowymi transferami. Jakikolwiek inny przymus z jego strony, w tym podatki, jest traktowany jako niesprawiedliwy. Sprawiedliwość nie jest stanem (np. pewnym rozkładem dóbr pomiędzy jednostkami), ale rezultatem podążania za sprawiedliwymi regułami (ma charakter proceduralny i historyczny).
Nozick wyróżnia trzy zasady sprawiedliwości: zasada pierwszego nabywania – określa, w jaki sposób można sprawiedliwie nabyć (zawłaszczyć) dobra w sposób pierwotny. Koncepcja Nozicka jest tu zbliżona do tej, zaprezentowanej przez Locke’a.