Synagoga była gotycką, halową i dwunawową budowlą na planie prostokąta. Wewnątrz znajdowały się dwa filary, które podtrzymywały sześciopolowe sklepienie. Wymiary pomieszczenia, w którym się modlono, wynosiły 9,50 m × 11,80 m. Nieznana jest data budowy czworobocznej wieży.
Nowa Synagoga Po powrocie do miasta w XVIII wieku Żydzi początkowo modlili się w wynajętym pomieszczeniu. W 1839 roku gmina żydowska otrzymała zgodę na budowę nowej synagogi, a rok później odbyło się jej uroczyste otwarcie. Budynek przylegał do wewnętrznej strony murów miejskich i powstał na planie prostokąta z dwuspadowym dachem. Jej wystrój przypominał ten znany z synagog judaizmu reformowanego. Aron ha-kodesz zespolony był z bimą. Ławki z pulpitami ustawione były frontalnie do aron ha-kodesz, który flankowany był kolumnami. Główną salę oświetlały cztery duże okna. Na jego szczycie znajdowały się Tablice Przykazań. Została spalona w nocy z 9 na 10 listopada 1938 roku.