Golasy, tradycyjna regionalna potrawa jarska, pieczona z kaszy gryczanej, białego sera i ziemniaków, zawiniętych w liść chrzanu.
Historia Lubelszczyzna, to tradycyjny polski region uprawy kaszy gryczanej i przyrządzanych z niej potraw. Na przełomie XIX i XX wieku codzienne pożywienie mieszkańców wsi lubelskiej było mało urozmaicone. W jadłospisie dominowały potrawy mączne oraz przyrządzane z ziemniaków, kapusty i kaszy gryczanej z której przyrządzano m.in. różnego rodzaju pierogi. Golasy z kaszy gryczanej z serem z Łobaczewa Małego, i z gminy Izbica, przypominają polskie gołąbki. Prawdopodobne pochodzenie potrawy i jej nazwy jest związane z brakiem mąki na przednówku, potrzebnej do wyrobu ciasta na pierogi, stąd „goły” farsz zawinięty w liście chrzanowe i pieczony zamiast gotowany. Golasy mają długą historię, dawniej były potrawą codzienną przygotowywaną prawie w każdym domu. Przygotowywano je też na uroczystości rodzinne, Wigilię, oraz na uroczystości lokalne takie jak odpusty czy dożynki.
Wzmianki dotyczące wieloletniej tradycji wytwarzania golasów na Ziemi Lubelskiej można znaleźć we fragmencie publikacji opisującej lubelskie tradycje.