Zewnętrzna strona kończyn górnych jest ciemniejsza od płaszcza. Przechodzi ona dalej w czarniawe przedramiona i ręce. Zewnętrzne powierzchnie rąk, jak również stóp porasta czarny włos.
Systematyka thumb|left|Tamaryna czarnoczelna na dole. Na górze tamaryna boliwijska, w środku tamaryna inkaska. Wszystkie te trzy zaliczano niegdyś do tego samego gatunku Tamaryna czarnoczelna została po raz pierwszy opisana zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego w 1850 pod nazwą Hapale nigrifrons. Opisu dokonał francuski zoolog Isidore Geoffroy Saint-Hilaire w artykule poświęconym uwagom na temat kilku nowych gatunków ssaków z rzędu naczelnych, opublikowanym w czasopiśmie „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”. Obecnie po angielsku zwierzę nazywa się Geoffroy's Saddle-back Tamarin. Miejsce typowe nie zostało podane przez tego autora, niemniej w 1977 Philip Hershkovitz wskazał dolny bieg rzeki Yavarí, w regionie Loreto w Peru. Holotyp to zamontowana skóra z czaszką w środku dorosłego samca (obecna sygnatura MNHN-ZM-2007-1535) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu;