Antoni za waleczność był wytypowany do odznaczenia krzyżem.
Bardzo zaangażowany w Powstaniu Listopadowym był również Maciej Wodziński, który wcześniej jako młodzieniec (najpierw jako żołnierz, później jako osobisty adiutant Księcia Józefa Poniatowskiego) brał udział w wojach napoleońskich. W Powstaniu Listopadowym jako niemal pięćdziesięciolatek zaangażowany był politycznie – był wojewodą i Prezesem Senatu.
W Powstaniu, w bitwie pod Grochowem zginął w wieku 20 lat kuzyn, Kazimierz Wodziński z Kter.
W 1831 roku Teresa z dziećmi schroniła się w swojej posiadłości w Sułkowie na Kujawach.
Emigracja do Berlina, Drezna i Genewy Po upadku powstania, w 1831, Antoni dołączył do rodziny, która wcześniej przeniosła się do Berlina. Wszyscy razem, z obawy przed represjami, przenieśli się w 1832 do Drezna, gdzie przebywał już stryj Maciej Wodziński, który pomógł im tam rozpocząć życie. mały|429x429px|Rycina z 1860 przedstawia fragment promenady Quai Beau Rivage, przy której mieli willę Wodzińscy. Widoczny Hotel des Bergues i Most Mont-Blanc, który łączy promenadę ze starym miastem w Genewie. W1833 rodzina przeniosła się do Genewy i zamieszkała willi nad samym jeziorem genewskim (Lac Léman ) przy promenadzie Quai Beau Rivage (dziś Quai du Mont-Blanc) połączonej mostem Mont-Blanc z genewską starówką.