został sprowadzony z powrotem do Petersburga, gdzie kontynuował zajęcia i wykłady w Instytucie Inżynierów Komunikacji i otrzymał awans do stopnia podpułkownika.
W 1818 otrzymawszy awans na pułkownika i został przeniesiony do czwartego okręgu komunikacyjnego, aby wykonać w miejsce Maurice'a Destrema zadania polegające na zbadaniu połączenia rzeki Doniec z Wołgą. W sierpniu 1818 roku został dyrektorem I oddziału IV okręgu. 28 czerwca 1823 roku został awansowany na generała majora. Po awansie na generała dywizji w 1823 roku Potier został szefem Komisji ds. projektów i ocen. W 1824 został powołany do Rady przy ministrze transportu. Ożenił się z Klarą z domu Rouvier, najmłodszą córką emigranta francuskiego i właściciela dóbr ziemskich w gub. taurydzkiej Wiliama. Umarła w trakcie porodu. W 1827 r. według jego projektu zbudowano w Kerczu placówkę kwarantanny dla statków. Był również projektantem Bulwaru Nadmorskiego w Odessie oraz doków w tym mieście (1821).