W 1936 roku był przejściowo przydzielony do akademii marynarki wojennej w Livorno dla praktyk morskich.

Podczas hiszpańskiej wojny domowej kilkakrotnie pełnił służbę na wodach Hiszpanii, wspierając nacjonalistów. Wieczorem 5 lutego 1937 roku marynarka włoska podjęła jedną z nielicznych prób bezpośredniej interwencji, kiedy „Giovanni da Verrazzano” zaholował z Ceuty kutry torpedowe MAS-435 i 436, które miały zaatakować statki republikańskie pod Malagą. Niszczyciel otrzymał wówczas fałszywy trzeci komin dla upodobnienia do okrętów francuskich. Akcja nie przyniosła sukcesów, przy tym około 3:00 w nocy „da Verrazzano” został omyłkowo zaatakowany przez MAS-435 jedną torpedą, ale niecelnie. Od początku 1937 do marca 1939 roku „da Verrazzano” trzy razy konwojował statki z Włoch z zaopatrzeniem dla włoskich wojsk interwencyjnych (CTV). Po przeklasyfikowaniu na niszczyciel, we wrześniu 1938 roku „Giovanni da Verrazzano” został przydzielony do 15. dywizjonu niszczycieli (squadriglia). Od maja 1939 wraz z dywizjonem bazował na Leros w Dodekanezie, lecz latem 1939 roku został ponownie przydzielony do akademii marynarki wojennej. Między 1 maja a 30 sierpnia 1940 roku przeszedł drugą modernizację w La Spezia.