Do 1920 Po powrocie do Wielkopolski przez 12 lat (od 1 stycznia 1904 r.) pracował w gimnazjum w Śremie na stanowisku starszego nauczyciela (niem. Oberlehrer), ucząc religii i łaciny. Kolejno w randze profesora gimnazjalnego był nauczycielem w Gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Poznaniu (1915–1918). Po udanym powstaniu wielkopolskim uczestniczył w reorganizacji tej placówki w duchu polskim. Brał też udział w analogicznych pracach w Gimnazjum im. św. Marii Magdaleny, w którym uczył od 1 kwietnia 1919 do 15 stycznia 1920 r. Miał opinię erudyty, uchodził za pedagoga utalentowanego, jednak wymagającego w stosunku do uczniów.
W okresie kształtowania się nowych granic państwowych aktywnie działał na rzecz przyłączenia powiatu złotowskiego do Polski. Osobiście interweniował u władz zarówno w Poznaniu (Naczelna Rada Ludowa, Mieszana Komisja Graniczna), jak i w Warszawie. W 1920 roku był członkiem delegacji Powiatowej Rady Ludowej (PRL) w Złotowie, która usiłowała wymóc na Ministrze Spraw Zagranicznych podjęcie pertraktacji z rządem niemieckim odnośnie wymiany zachodniej części powiatu złotowskiego na odpowiednie terytorium polskie zamieszkane przez ludność niemiecką.