Ofiary thumb|Arabskie kobiety i dzieci wygnane z wioski Tantura W wyniku wojny blisko połowa przeważająco arabskiej ludności Mandatu Palestyny, około 750 000 osób – ponad 80% ludności terenów przyszłego państwa żydowskiego, została wypędzona ze swoich domów lub przymuszona do ucieczki przy użyciu różnych środków przemocy czy zastraszania, najpierw przez żydowskie ugrupowania paramilitarne, a po utworzeniu Państwa Izrael – przez jego wojsko. Doszło do śmierci tysięcy Arabów palestyńskich, a ponad 500 miasteczek, wiosek czy dzielnic miast, w których większość stanowili oni większość, zostało wyludnionych, przy czym wiele z nich zostało całkowicie zniszczonych lub ponownie zasiedlonych przez Żydów i nadano im nowe, hebrajskie nazwy.
Terminologia Termin nakba został po raz pierwszy zastosowany do wydarzeń z 1948 roku przez Constantina Zureiqa, profesora historii na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie, w jego książce z 1948 roku Ma'na an-Nakba (tłum. Znaczenie katastrofy). Przed rokiem 1948, rok katastrofy wśród Arabów odnosił się do roku 1920, kiedy europejskie mocarstwa kolonialne podzieliły Imperium Osmańskie na szereg odrębnych państw według własnego interesu.