Antonio Pigafetta, później TA-44 – włoski niszczyciel z okresu międzywojennego i II wojny światowej, należący do typu Navigatori. Nosił znak burtowy PI. Otrzymał imię XVI-wiecznego żeglarza włoskiego Antonio Pigafetty, skracane do „Pigafetta”. Zwodowany w 1929 roku, wszedł do służby w marynarce włoskiej Regia Marina w 1931 roku. Walczył podczas wojny na Morzu Śródziemnym. Zdobyty w 1943 roku przez Niemcy, został wcielony w 1944 roku do służby w Kriegsmarine pod oznaczeniem TA-44. Został zatopiony w Trieście 17 lutego 1945 roku przez lotnictwo brytyjskie. Był najintensywniej wykorzystywanym bojowo niszczycielem swojego typu.
Uzbrojenie główne stanowiło 6 armat kalibru 120 mm w zdwojonych stanowiskach i 3–6 wyrzutni torped. Wyporność standardowa wynosiła początkowo 1900 ton, a ostatecznie 2125 ton. Napęd stanowiły turbiny parowe, prędkość wahała się od ponad 38 węzłów na początku służby do 28 węzłów po modernizacji.
Budowa