Stępkę pod budowę „Antonio Pigafetta” położono 29 grudnia 1928 roku, na pochylni zwolnionej przez „Giovanni da Verrazzano”. Równocześnie budowano zaś w tej stoczni bliźniaczy „Alvise da Mosto”. Okręt otrzymał imię na cześć XVI-wiecznego włoskiego żeglarza Antonio Pigafetty, uczestnika wyprawy Magellana. Zwodowano go 10 listopada 1929 roku, a do służby wcielono 1 maja 1931 roku, jako ostatni okręt tego typu. Jeszcze na etapie budowy wprowadzono modyfikacje pierwszej modernizacji okrętów tego typu; przede wszystkim obniżenie nadbudówki i zmniejszenie zapasu paliwa dla polepszenia stateczności. W 1938 roku otrzymał znak burtowy: PI, od skrótu nazwy. Dewizą okrętu było: L’onore piu che la vita (z wł. Honor ponad życie).
Opis konstrukcji
Skrócony opis ogólny Niszczyciele typu Navigatori miały stalowy kadłub z podwyższonym pokładem dziobowym. Sylwetka okrętów wyróżniała się dwoma szeroko rozstawionymi pochylonymi kominami, na skutek zastosowania naprzemiennego układu przedziałów siłowni. Na początku 1943 roku na „Antonio Pigafetta” obniżono drugi komin. Wówczas też usunięto na okręcie maszt rufowy, a antenę radiostacji rozciągnięto między masztem dziobowym a wysięgnikami na rufowym kominie. Wyporność standardowa pierwotnie wynosiła 1900 ton, a pełna 2599 ton.