Malowanie Początkowo okręty włoskie były malowane w części nadwodnej na kolor jasnoszary, z ciemnoszarym pokładem. Od końca 1938 roku malowano na burtach czerwone litery identyfikacyjne DR. Latem 1940 roku pokłady dziobowe włoskich niszczycieli zostały pomalowane w biało-czerwone ukośne pasy identyfikacyjne dla lotnictwa. Wiosną 1942 roku „Nicoloso da Recco” otrzymał kontrastowy kamuflaż w standardowych kolorach: z ciemnoszarymi plamami na popielatoszarym kolorze zasadniczym, z brudnobiałą dziobnicą, z tym że zastosowano na nim tylko nieliczne ciemne plamy, wydłużone na kadłubie przy linii wodnej. Od jesieni tego roku zrezygnowano z brudnobiałego dzioba i zmodyfikowano rysunek. W czerwcu 1943 roku wyjątkowo na tym okręcie pojawił się także kolor błękitny w górnej części burt na dziobie oraz na lewej stronie nadbudówki i prawej przedniego komina. Po przejściu na stronę aliantów w 1944 roku otrzymał ciemnoszary kadłub i jasnoszare nadbudówki, podobne do kamuflażu amerykańskiego. Po wojnie powrócił do jednolitego malowania popielatoszarego.