Po ponownym przeklasyfikowaniu na niszczyciel otrzymał znak burtowy DR, od skrótu nazwy (Da Recco). Dewizą okrętu było: Ardisci e vinci (z wł. Odważ się i zwycięż).
Opis konstrukcji
Skrócony opis ogólny thumb|„Nicoloso da Recco” przed wojną, w 1938 roku Niszczyciele typu Navigatori miały stalowy kadłub z podwyższonym pokładem dziobowym. Sylwetka okrętów wyróżniała się dwoma szeroko rozstawionymi pochylonymi kominami, na skutek zastosowania naprzemiennego układu przedziałów siłowni, w celu zwiększenia odporności na uszkodzenia. Wyporność standardowa pierwotnie wynosiła 1900 ton, a pełna 2599 ton. Długość całkowita pierwotnie wynosiła 107,28 m, szerokość 10,2 m, a zanurzenie 4,35 m przy wyporności pełnej. W odróżnieniu od większości okrętów typu, „Nicoloso da Recco” i „Antoniotto Usodimare” jako jedyne nie zostały poddane w latach 1939–1940 drugiej modernizacji w celu polepszenia stateczności, zachowując pierwotne wymiary i prostą stewę dziobową.
Załoga etatowo składała się początkowo ze 173 osób, w tym 9 oficerów, a do początku II wojny światowej wzrosła do 224 osób, w tym 12 oficerów.