Uzbrojenie przeciwlotnicze początkowo stanowiły dwa działka automatyczne kalibru 40 mm Vickers-Terni model 1917 o długości lufy L/39, umieszczone na burtach na tylnych końcach pokładu dziobowego. Ich zapas amunicji wynosił 3000 nabojów. Uzupełniały je dwa podwójnie sprzężone wielkokalibrowe karabiny maszynowe kalibru 13,2 mm Breda na mostku. W latach 1933–1934 montowano dwa dalsze podwójnie sprzężone wkm-y na platformie za drugim kominem. Dla karabinów maszynowych przewidywano początkowo 3000 nabojów. Pod koniec 1941 roku na wszystkich ocalałych okrętach zamieniono działka kalibru 40 mm i karabiny maszynowe na siedem pojedynczych działek automatycznych kalibru 20 mm, przy czym na „Da Recco” jako jednym z dwóch zastosowano działka 20 mm Oerlikon L/70 z zapasem 2400 nabojów na lufęOdmiennie według zastosowano na nim typowe działka 20 mm Breda L/65, a dwa Oerlikony dodano w 1943 roku.. Montowano je parami na skrzydłach mostka, tylnych końcach pokładu dziobowego i platformie po zdjętym dalmierzu za drugim kominem oraz jedną pojedynczą za pierwszym kominem. Na przełomie 1942/1943 roku na miejscu rufowego aparatu torpedowego dodano platformę z dwoma działkami przeciwlotniczymi kalibru 37 mm Breda model 1939 z zapasem 3060 nabojów.