Mury obronne w Oleśnicy – zabytkowy ciąg gotyckich murów miejskich o charakterze obronnym znajdujących się w Oleśnicy, wzniesionych przez księcia Konrada I oleśnickiego w latach 30. XIV wieku.

Pierwotnie miasto otoczone było wałem ziemno-drewnianym. Zastąpiono go ceglanymi murami obronnymi w XIV wieku. Otoczyły one całe miasto, a oba ich końce dochodziły do zamku otoczonego fosą. Na trasie głównych szlaków komunikacyjnych przechodzących przez miasto wzniesiono cztery bramy, z których przetrwała jedynie Brama Wrocławska. Pierścień murów był na przestrzeni wieków wielokrotnie przebudowywany i modernizowany. Od II połowy XVIII wieku zaczęły one tracić swój obronny charakter, a fosy adaptowano na potrzeby rozwijającego się miasta i jego mieszkańców. W 1868 roku rozebrane zostały trzy z czterech bram.

Pierwotnie długość murów wynosiła 1500–1650 metrów. Po II wojnie światowej mury przechodziły kilkukrotnie prace konserwacyjne, a ich zachowana długość wynosi 1250 metrów.