Radar był jedną z pierwszych konstrukcji Biura Konstrukcyjnego, który posiadał tryb pracy z wbudowaną kontrolą wydajności radaru, cyfrowe wtórne przetwarzanie informacji oparte na komputerze itp..
W czerwcu 1975 roku w zakładach Arsenał w Tule wyprodukowano prototyp, który w listopadzie 1975 roku został skierowany do prób wstępnych. Próby państwowe radaru przeprowadzono w latach 1976 –1977 na trzech poligonach Ministerstwa Obrony Narodowej ZSRR i zakończono w drugim kwartale 1977 roku. Radar pomyślnie przeszedł próby państwowe i na mocy Dekretu Rządowego z dnia 14 września 1977 roku został przyjęty do dostaw dla Armii Radzieckiej pod nazwą - ARK-1 Artyleryjski kompleks radarowy do rozpoznania ognia artylerii naziemnej.
Modernizacja Wspomniany wyżej dekret rządowy ustalił również zakres modernizacji kompleksu przewidując wprowadzenie do kompleksu autonomicznego źródła zasilania, oraz nowego cyfrowego interfejsu informacyjno-technicznego. Kompleks miał zapewniać rozpoznanie stanowisk ogniowych, w zależności od kalibru i rodzaju systemu strzelania, na dystansach 9 – 16 km. Termin prezentacji zmodernizowanego kompleksu ustalono na 1983. Opracowanie dokumentacji projektowej dla prototypu modernizowanego kompleksu zakończono w 1980.