Kompleks powstał w czasie, gdy krajowy system globalnego pozycjonowania GLONASS był jeszcze w fazie rozwoju. W związku z tym zadania topograficzne wykonywał z użyciem peryskopowej busoli artyleryjskiej oraz dalmierza optycznego zamontowanych w pojeździe. W 1981 został wyprodukowany prototyp, w związku z tym przed terminem przeprowadzono wstępne próby państwowe zmodernizowanego kompleksu i już w czerwcu 1983 roku, na polecenie Ministra Obrony Narodowej, kompleks został oddany do służby.
Dane techniczne zasięg rozpoznania stanowisk ogniowych artyleria lufowa – do 9 km moździerze – do 12 km MLRS (Multiple Launch Rocket System) – do 16 km.
Produkcja seryjna Był produkowany seryjnie w zakładach w Tule od 1981 do 1983 (pierwsza wersja), i w Iżewskich Zakładach Elektromechanicznych od 1983 do 1991 roku (wersja zmodernizowana). Radar prawdopodobnie nadal znajduje się w służbie armii rosyjskiej i armiach państw WNP.
Przypisy
Kategoria:Radzieckie transportery opancerzone Kategoria:Radary wojskowe